Dziś przybywam do Was z recenzją świeżutko wydanej nowości wydawnictwa Editio Red, dostarczającego nam coraz to gorętszych książkowych pozycji. Niedługa, bowiem licząca sobie niewiele ponad 230 stron zapisanych wygodną dla oka czcionką, powieść Lauren Blakely, autorki licznych romansów określanych dzielnie mianem bestsellerów tytuł nosi bez wątpienia wymowny. ;) Długo się zastanawiałam, czy wybrać dla siebie tę nowość na mroźne zimowe wieczory (a właściwie, zważywszy na prędkość mojego czytania dorównującą, powiem nieskromnie, pendolino na małym kacu na półtorej godziny jednego wieczoru), bowiem Pan Wyposażony - bo taki właśnie tytuł nosi powieść - usilnie przywodził mi na myśl przesiąknięte opisami erotycznymi stworzonymi zupełnie bez polotu czytadło dobre pomiędzy przewróceniem mielonego na drugą stronę, coby się nie przypalił, a nasączeniem wczorajszej sukienki w płynie do płukania tkanin imitującym zapach drogich perfum. Należę jednak do istot wrednych i wybrednych i czasem książki zupełnie niesłusznie oceniam już po samym tytule, czy (jeszcze gorsza!) okładce - na szczęście często zupełnie się myląc. Ciekawością zżerana do imentu, postanowiłam sprawdzić jak też to będzie tym razem. 

Witajcie, Kochani. 

Już od kilku miesięcy metaliczne cienie, nasycone barwy o mocnej pigmentacji i rozświetlenie twarzy na najwyższy połysk króluje w makijażu na całym świecie. Nie mogę powiedzieć, iż uległam modzie - od zawsze cechowała mnie raczej niechęć do matów, w związku z którą wbrew wszystkim i wszystkiemu sięgałam po połyskujące kosmetyki do makijażu, nierzadko nawet te z dodatkiem brokatu. Obecne trendy zdecydowanie mnie cieszą - w końcu mogę wybierać spośród szerokiej gamy metalicznych cieni o milionach połyskujących drobinek i nie żałować sobie rozświetlacza ;)! Pomimo tego, iż karnawał już się kończy, z pewnością szybko z tego nie zrezygnuję - pewnie dopiero z nadejściem lata, kiedy to preferuję jednak lżejszy makijaż. Luki wciąż pojawiające się w moich kosmetyczkach zasiliły ostatnio skrzące się cudownie nowości marki My Secret, które odnaleźć można na półkach sieci Drogerii Natura. Wśród nich znalazł się duet do konturowania twarzy, rozświetlacz Glow Effect w odcieniu Moondust, dwie potrójne paletki cieni Natural Beauty (chilli chocolate oraz little star) i sześć pojedynczych cieni z kolekcji glam&shine. Choć imponujące odcienie i efekty starałam się uchwycić jak najlepiej - wierzcie mi, swatche nie są w stanie oddać do końca pięknego połysku ich wszystkich. 

Cześć, Kochani.

Dziś już ostatni dzień stycznia (zupełnie nie mam pojęcia, kiedy zdążył on minąć...), w związku z czym przychodzę do Was z prezentacją i krótkimi recenzjami cudowności, które znalazły się w pierwszej tegorocznej edycji pudełka Shiny box. Mówiąc szczerze jestem pod dużym wrażeniem zawartości i mam nadzieję, że w kolejnych miesiącach będzie ona na tak samo dobrym poziomie. Po raz pierwszy zdarzyło mi się, abym była zadowolona z wszystkich rzeczy - i z przyjemnością używała każdej z nich (poza jednym niuansem, ale i ten znalazł swoje zastosowanie). Co tak urzekło mnie w styczniowym Shiny? 

Cześć!

Markę Lirene znam i cenię sobie w pielęgnacji twarzy już od wielu lat. Co rusz nowe kosmetyki tejże firmy dołączają do mojego kosmetycznego grona - a znaczna część z nich zostaje ze mną na dłużej, wpisując się w grono moich ulubieńców. Wygodne i przejrzyste opakowania, przystępne dla przeciętnego kupującego ceny, coraz to bardziej innowacyjne formuły oraz mnogość składników aktywnych - wszystko to przemawia na korzyść. Ostatnio w moje zachłanne kosmetyczne łapki wpadł duet z serii C+D Vitamin Energy Pro - skoncentrowane stimuserum oraz żel myjąco-energetyzujący do twarzy. Czy jednak nowości spełniły moją, wysoko dość postawioną, poprzeczkę?

Kosmetyki Lirene z łatwością znaleźć można stacjonarnie - na przykład w sieci drogerii Hebe, czy też Rossmannie. W tym drugim cena za 30 ml serum wynosi 26,99 zł, zaś za opakowanie 200ml żelu przyjdzie nam zapłacić 15,49. Uważam, iż są to bardzo przystępne ceny, zważywszy na dobrą wydajność produktów - o tym jednak za chwilę bardziej szczegółowo. ;)

Lirene C+D Vitamin Energy Pro skoncentrowane stimuserum

Zacząć muszę przede wszystkim od pochwały ciekawej gry słów w nazwie -  bardzo bowiem spodobał mi się wyraz stimuserum, sugerujący połączenie serum i stymulacji w wyniku czego otrzymujemy oryginalnie brzmiącą nazwę stymulującego serum do twarzy. Szklana buteleczka z wygodną i działającą płynnie lekko pompką opatrzona przejrzystymi informacjami dobrze prezentuje się na łazienkowej półce. Cieszę się, iż jest przeźroczysta, bowiem zawsze jestem świadoma, ile produktu mi pozostało. Buteleczka nie jest ciężka, jednak warto uważać, by nie chwytać jej mokrymi dłońmi, z których łatwo może się wyślizgnąć. 

Choć nie jestem fanką zapachów świeżych i orzeźwiających jeśli chodzi o perfumy czy balsamy - lubię je w kosmetykach do twarzy - stosowane rano skutecznie mnie rozbudzają i pobudzają do działania, zaś używane pod wieczór dostarczają ostatniej dawki energii po ciężkim dniu. I tak właśnie owe serum pachnie - energetyzująco! Zapach kojarzy mi się z lekko kwaśnymi pomarańczowymi żelkami z domieszką cytryny. Jeśli na serum nie nałożę kremu, utrzymuje się na mojej skórze jeszcze przez około godzinę-dwie, jednak nie jest to woń ciężka i uciążliwa. Konsystencja przypomina  mi bardzo wodnisty, lekki żel - dzięki niej szybko się wchłania, nie dłużej niż w kilkanaście sekund. Trzeba jednak dość szybko wmasować je w twarz po aplikacji, aby nie spłynęło. Mały minus za fakt, iż wówczas gdy stosuję je solo mam uczucie, iż moja cera delikatnie się lepi. Nie mocno, ale jednak. Zdecydowanie bardziej lubię nałożyć po jego wchłonięciu lekki krem.

Co do efektów, muszę przyznać, że są imponujące - mam wrażenie że natychmiastowo po jego użyciu moja cera odzyskuje witalność. Wyraźnie wyczuwam lekkie napięcie skóry, ta zaś lekko i zdrowo połyskuje, jakbym dopiero co odbyła przyjemny spacer na świeżym powietrzu chłodną wiosną. A własnie, przez moment po nałożeniu na buzię, odczuwam na niej lekkie chłodzenie, co jest bardzo przyjemnym uczuciem. Serum aplikowałam najczęściej wieczorem pod krem na całą twarz, pod oczami oraz na szyję. Jeśli chodzi o moją wrażliwą okolicę oczu - chwała za to, iż serum jest dla nich delikatne, bowiem moje oczyska potrafią łzawić i szczypać nawet po nałożeniu w ich okolice nieodpowiedniego choćby jednym składnikiem podślepnego kremu. ;) Plus także za wydajność - już i trzy/cztery pompki wystarczą na aplikację we wszystkie pożądane okolice. Jego działanie oceniam pozytywnie, w skali punktowej przyznałabym mu 8 na 10 punktów - jedyne, co mi przeszkadza to ta nieco lepka warstwa, gdy pozostawię je samo bez kremu, której fanką nie jestem.

Lirene C+D Vitamin Energy Pro żel energetyzująco-myjący

Jak można zauważyć nawet i po zdjęciu, z żelem polubiłam się baaardzo! ;) Zostało mi go może na około cztery użycia, choć nic straconego - gdyż zapewne sięgnę po kolejną butelkę. Ale, ale, po kolei. Opakowanie jest leciutkie i otwierane bezproblemowo na górze po prawej stronie - lubię takie kliki, gdyż nie grożą moim szponkom niezależnie od ich aktualnej długości.  Niesamowicie pododają mi się peelingujące drobinki, których w żelu nie jest zbyt wiele aby codziennie nie ścierać niepotrzebnej warstwy naskórka, ale wystarczająco aby porządnie ją oczyścić. 

Zapach jest identyczny jak w przypadku serum. Wówczas, gdy najpierw używałam żelu a później serum piękna świeża woń utrzymywała się na mojej twarzy jeszcze dłużej niż wtedy, gdy używałam tylko jednego składnika duetu. Konsystencja typowa dla żelu, dobrze skoncentrowana, nie za gęsta ani nie za rzadka. Gdybym już musiała się mocno czepiać szczegółów - moim zdaniem trochę zbyt słabo się pieni. Nie umniejsza to jednak w niczym jego działaniu, po prostu przywykłam do nieco większego mydlanego efektu.

Jeśli chodzi o skuteczność - spisuje się świetnie. Po myciu mam wrażenie idealnie oczyszczonej twarzy - nie tylko z resztek makijażu, ale i z kurzu i innych zanieczyszczeń gromadzących się na buzi w ciągu dnia. Skóra jest lekko napięta, ale nie traci zdrowego blasku. Cieszę się, iż w żadnej mierze żel ten nie wysusza mojej stosunkowo delikatnej cery, gdyż niestety często mi się to zdarza. Punktów ode mnie 9 na 10, mały minus jedynie za kiepskie pienienie się (ale chyba się czepiam ;)).

W krótkim podsumowaniu powiem, iż z serii jestem bardzo zadowolona. Jestem ciekawa, czy w przypadku zastosowania kolejnych opakowań kosmetyki te (a w szczególności serum) będą mieć szansę wpłynąć pozytywnie na kilka złośliwych do imentu naczynek, które postanowiły zagościć na dole mojego prawego policzka. (Dla niewtajemniczonych - jeśli chodzi o czerwone paskudki na buzi, witamina C jest na nie najlepszym antidotum.) Biorąc pod uwagę pozytywne działanie kosmetyków niemalże od samego początku, mam ochotę się o tym przekonać.

Czy mieliście już przyjemność poznać markę Lirene (a może nawet i tą serię)? Jakie są Wasze ulubione kosmetyki tej firmy? A może macie innych ulubieńców, jeśli chodzi o pielęgnację twarzy?

xoxo

Witajcie.

Dziś dla mnie dzień wyjątkowy, bowiem po raz pierwszy uda mi się stworzyć recenzję książki jeszcze przed jej premierą! Powieść Allan Stratton zatytułowana Powrót do domu ukaże się bowiem dopiero 31 stycznia. Owa pozycja przyszła do mnie wczoraj i także wczoraj skończyłam ją czytać... 

Otwierając pierwszą stronę nie spodziewałam się niczego szczególnego. Ot, powieść, zapewne nieskomplikowana historia jakich wiele z kilkoma ciekawymi momentami traktująca o wydumanych wielkich problemach nastoletniej dziewczyny, zawziętych rodzicach, którzy ,,bez powodu" dają szlaban, wrednych dziewczynach w szkole i temu podobnych motywach. Dawno jednak nie rozczarowałam się tak pozytywnie. Choć do wyboru tej książki skłoniło mnie jedynie okładkowe zdanie mówiące, iż powieść ta złamie moje serce a potem je uśmiechnie - wcale tak nie było. Ta powieść uśmiechała mnie na początku, potem bulwersowała, a na końcu pokruszyła moje serce na milion kawałków. Powrót do domu obudził we mnie wszystkie emocje, poczynając od zdumienia, po złość, irytację, nienawiść, współczucie, miłość, troskę... i choć od pewnego momentu wiedziałam jakie będzie zakończenie - płakałam. A na palcach jednej ręki zliczyć mogę książki, którym udało się to spowodować. Momentami były to łzy przez uśmiech, ale jednak. 

Okładka jest intrygująca - zdecydowanie zwróciłabym na nią uwagę, przeglądając książkowe pozycje. Przejrzysta, spójna a przy tym mająca w sobie ,,to coś". Trafia w mój gust.

Książka podzielona jest na rozdziały, każdy z nich zaś poza numerem otwiera symbol - muszę przyznać, że jest to pomysł, który cieszy oko. Przyjazna dla szybkości czytania czcionka, brak jakichkolwiek literówek. Biorąc pod uwagę tę historię docenić muszę także i naturalny język - ciepły i życzliwy wtedy kiedy tego trzeba, ostry i brutalny jeśli sytuacja tego wymaga, w każdej chwili odpowiednio nacechowany emocjonalnie i przede wszystkim ludzki. Idealny. Dialogi nie są sztucznie nadmuchane, a błędów się nie dopatrzyłam, nawet przy mojej chorobliwej anty-literówko-wszystko-błędo-hiper-wzroczności. 

Powrót do domu opowiada historię nastolatki imieniem Zoe Bird, której życiu bynajmniej nie jest łatwo - rodzice nie próbują jej zrozumieć i nigdy nie wierzą w to, co mówi, porównując ją ciągle do idealnej kuzynki, która (choć w rzeczywistości jest diabłem wcielonym) na każdym kroku udaje anioła. Madi, bo tak podłej

Niesamowicie ciekawe zwroty akcji i zawirowania fabuły, skrajność uczuć, emocje, których nigdy nie spodziewalibyście się po sobie podczas zaledwie (i aż lektury) - to właśnie towarzyszyć Wam będzie w trakcie lektury powieści. I choć żaden to wyciskacz łez - wzrusza. Wzrusza wielokrotnie, z żalu, z oburzenia, ze smutku i szczęścia. I powiem krótko: w a r t o. To jedna z tych powieści, które absolutnie warto przeczytać i która dumnie pozostanie na moim książkowym regale.

Wydawnictwo YA!

Mieliście już przyjemność sięgnąć po tę powieść? A może macie w planach? Co ostatnio udało się Wam przeczytać?

xoxo

Cześć, Kochani.

Święto Zakochanych, Walentynki czy też Święto Walentego będziemy obchodzić już za dwadzieścia dni! Na tą zaś wyjątkową okazję warto zadbać o odświętny, zupełnie inny niż na co dzień strój - poczynając oczywiście od seksownej kreacji, którą założyć możemy czy to do kina, czy też na elegancką kolację, na pobudzającej zmysły bieliźnie kończąc. Tego dnia każda z Nas chce w końcu czuć się dla swojego Wybranka tą jedyną i najpiękniejszą na Świecie. Przyznam, iż sama będę obchodzić ten dzień dopiero po raz czwarty. Wcześniej wyśmiewałam to Święto, okraszone tandetą różu, czerwieni i wszechobecnych serc (a przecież nasze serce wcale nawet tak nie wygląda!). Jak to jednak mawiają, punkt widzenia zależy od punktu siedzenia - odkąd jestem w stałym i szczęśliwym związku, mój pogląd na ten dzień uległ zmianie o sto osiemdziesiąt stopni. W związku z tym mam dla Was kilka propozycji znalezionych w sklepie Yoins z kategorii, które na ten dzień będą wprost idealne: latest sexy dresses for women oraz stylish sexy lingerie online sale. Mam nadzieję, iż każda z Was znajdzie wśród moich propozycji coś dla siebie. ;)

Cześć, Kochani.

Odkąd sięgam pamięcią do mycia zębów i jamy ustnej używałam najzwyklejszej w świecie szczoteczki, która akurat wpadła mi w ręce podczas zakupów. Ot, nie przywiązywałam do tego większej wagi - myć, myje; ważniejsza przecież jest pasta. Jakiś czas później rynek zawojowały elektryczne szczoteczki do zębów. Jak przystało na maniaczkę nowości - i ja taką miałam, chyba nawet ktoś z bliskich podarował mi ją w gwiazdkowym prezencie. Przyzwyczajenie jednak wzięło górę i używałam jej raczej od święta, na co dzień sięgając po gotowce. Kilka miesięcy temu dostałam szczoteczkę soniczną do twarzy i... całkowicie przepadłam. Ba, Mój Luby odkrył, iż doskonale nadaje się do masażu całego ciała a każdy krem czy balsam dzięki niej rozprowadza się o wiele lepiej, niż to jest w przypadku zwykłego wsmarowywania kosmetyku dłonią. Kiedy więc usłyszałam o szczoteczce sonicznej do zębów, mając nadzieję, iż i ta okaże się strzałem w dziesiątkę, nie zastanawiałam się długo - i tak oto stałam się posiadaczką modelu o wdzięcznie brzmiącej nazwie White Way WW. Czy warto kupić szczoteczkę soniczną i czym różni się szczoteczka soniczna od elektrycznej? Na te pytania postaram się Wam dzisiaj ze swojego punktu widzenia odpowiedzieć a przy okazji pokusić się o recenzję swojego kobieco różowego modelu.

Cześć!

Polskiej marki kosmetyków kolorowych Celia, obecnych na polskim rynku już od wielu, wielu lat chyba nie muszę nikomu przedstawiać. Pamiętam jak nie tak dawno jeszcze podbierałam Babci z kosmetyczki szminkę właśnie tej firmy - wtedy, kiedy jeszcze moje zasoby kosmetyczne ograniczały się do szamponu do włosów, mydła i ochronnego kremu... Dawne dzieje, jednak sentyment pozostaje. Nie dajcie się jednak zwieść pozorom - marka w żadnym razie nie pozostaje daleko w tyle za tymi produkującymi kosmetyki odpowiadające najnowszym trendom na rynku. To już druga nowa seria w przeciągu roku, z którą miałam przyjemność się zaprzyjaźnić. Celia Art skierowana jest głównie dla młodych kobiet, które podążają za makijażową modą. W skład serii wchodzą: matujący fluid korygujący nude, pomadki matt i klasyczne w kredce oraz wydłużająco-pogrubiający tusz do rzęs stymulujący ich porost. A wszystko to oczywiście w zróżnicowanych wariantach kolorystycznych, spośród których o kilku chciałabym Wam dziś opowiedzieć więcej.

Cześć, Kochane.

Sezon studniówkowy ruszył niedawno pełną parą - fryzjerzy zajmują się tworzeniem wymyślnych fryzur, wizażystki tworzą na twarzach najpiękniejsze makijaże, sklepy obuwnicze i jubilerskie przeżywają oblężenie i prezentują młodym kobietom co rusz piękniejsze pary szpilek, czy zestawy biżuterii... jednak o rzecz najważniejszą, czyli jedyną w swoim rodzaju cudowną kreację na tę wyjątkową okazję maturzystka  musi zadbać już sama. Wybór tej jedynej sukienki w której kobieta czuje się jak najjaśniejsza na niebie gwiazda wbrew pozorom bynajmniej do prostych nie należy. Sklepów jak mrówków, krojów, kolorów i przeróżnych stylów sukienek jeszcze więcej... 

Pamiętam, kiedy przed kilkoma laty (do teraz nie mogę uwierzyć, że to było aż tak dawno, gdy już odważyłam się to przeliczyć) sama stałam przed podobnym wyborem. Zajęło mi to nie lada czasu i nerwów. Finalnie z efektu byłam zadowolona - zdecydowałam się na białą, elegancką sukienkę z niewielkim dekoltem i lekko rozkloszowanym dołem, sięgającą przed kolano. Niebanalnym dodatkiem była wielka czarna kokarda, wiązana z tyłu sukienki i urozmaicona kilkoma połyskującymi kryształkami. Całość wieńczyły pantofelki rodem z Kopciuszka i biała etolka ze sztucznego futerka. W połączeniu z burzą loków o barwie granatowej czerni tworzyło to efekt, powiem nieskromnie, zjawiskowy. Czułam się niczym Królewna Śnieżka (choć siedmiu krasnoludków trochę brakło...) i myślę, że tak właśnie każda kobieta powinna czuć się w swoim wyjątkowym dniu.

Ostatnimi czasy postanowiłam poszerzyć swoją garderobę o kilka nowych modeli sukienek (w spodniach chodzę bowiem sporadycznie, mój nieodłączny outfit stanowi elegancka sukienka i co najmniej ośmiocentymetrowe szpilki) i tak natrafiłam na ofertę sklepu, która posłużyła mi za inspirację do dzisiejszego wpisu. Sukienki Fasardi zagościły w moich zakładkach na zdecydowanie dłużej, strasząc mój portfel widmem rychłego spustoszenia. Póki co dla siebie wybrałam jedną (z której jakości i rzeczywistego wyglądu jestem niesamowicie zadowolona, na imprezie zaś czułam się w stylu all eyes on me...;)), dla Was zaś wybrałam sześć najpiękniejszych moim zdaniem modeli, które idealnie sprawdzą się na każdą wyjątkową okazję. Jakie więc są, okiem Julii, najmodniejsze sukienki na studniówkę 2018? I, przede wszystkim - z czym najlepiej je połączyć?