Ta książka złamie Ci serce… Jaki tytuł przychodzi Ci do głowy po przeczytaniu tego zdania? W moim przypadku zdecydowanie jest to „Ten pierwszy ostatni dzień”, przy którym niejednokrotnie zdarzyło mi się płakać, co ostatni raz miało miejsce… przynajmniej dziesięć lat temu. Zapraszam Cię na recenzję tej wyjątkowej słodko-gorzkiej, lecz przede wszystkim niesamowicie wzruszającej historii.

„Wiem, że mój ostatni rozdział jest blisko. Unoszę wzrok na Valentina, zastanawiając się, co mogłoby mi zaoferować życie, gdybym miał trochę więcej stron przed sobą.”

 „Niestety pragnienie czegoś jest niemal zawsze równoznaczne z nieosiągalnością obiektu tęsknoty.”

Niektóre małżeństwa mają wszystko. Są zgodne, dobrze dobrane i prezentują się jak z obrazka. Zarówno mąż, jak i żona dobrze zarabiają, mieszkają w pięknym domu i darzą się szczerą miłością. Brakuje im jednak jednego, kluczowego elementu, który ostatecznie by je scalił – dziecka. Taką właśnie parą są Thorpowie. Ona jest twarzą znanej marki biżuteryjnej i cieszy się bogactwem oraz poważaniem w biznesie. On jest modelowym mężem i prawdziwym panem domu w każdym tego słowa znaczeniu. Kolejne próby spłodzenia potomka spełzają jednak na niczym, w związku z czym po wielu latach walki Travis i Marcia decydują się w końcu na skorzystanie z usług surogatki. Bardzo szybko znajdują odpowiednią kandydatkę – choć może właściwsze byłoby stwierdzenie, że to ona znalazła ich…

Pewien mądry człowiek powiedział mi kiedyś, że jedynie Niemcy byli skłonni uwierzyć w tak wielkim stopniu w wyższość narodu niemieckiego nad innymi. Choć sama nigdy nie byłam w Niemczech, poznając kolejne bazujące na faktach opowieści, jestem w stanie w to uwierzyć. Choć oczywiście nie należy wrzucać wszystkich do jednego worka, historia i liczne źródła doskonale to udowadniają. Dzięki nim możemy zapoznać się z wieloma typami „nadludzi”, którzy są w stanie poświęcić absolutnie wszystko i wszystkich, aby doprowadzić do finału swojego wielkiego planu. Misji, mającej na celu uczynić Niemcy krajem stojącym nad innymi, czystym rasowo, pięknym, bogatym i wielkim. Jednym z nich była postać doskonale znana wszystkim – Adolf Hitler, którego przedstawiać nie trzeba. Nie będę wypowiadać się o jego wojennych „dokonaniach”. To też nie jest konieczne. Dziś jednak chciałabym Wam opowiedzieć kilka słów o przeczytanym przeze mnie niedawno „Smaku zła”, bowiem uważam, że jest to historia, z którą zdecydowanie warto się zapoznać. Choć ostatnimi czasy doświadczamy wysypu tak zwanej literatury wojennej, która równie często co chwalona jest krytykowana, uważam, że sięgnięcie po tę pozycję to bardzo dobry pomysł. Dlaczego?

„Ależ w tym momencie był dumny z Niemiec i ze swojego przywódcy.”

 Lubisz czytać historie na faktach, czy też raczej wolisz oddawać się fikcji?

„To tajemnica poliszynela w Nagyrevie. Zamieszanych jest wiele kobiet. Mężczyźni umierają, a władze nic w tej sprawie nie robią. Trucicielki działają nadal bezkarnie. (…) nie ma na tym świecie sprawiedliwości.”

Masz męża, z którego charakterem nie możesz już sobie poradzić albo po prostu Ci się znudził? Jest na to sposób. Nie chcesz mieć już więcej dzieci? Jest na to sposób. Urodziła Ci się dziewczynka, a marzyłaś o tym, aby mieć syna? Jest na to sposób. Cioteczka Zsuzsa za odpowiednią opłatą pomoże Ci szybko i skutecznie pozbyć się problemu. A co najważniejsze: nikt przecież się o tym nie dowie. 

 Wierzysz w przesądy?

„Nastolatka umarła dokładnie w dniu swoich urodzin – podczas pełni, w lesie regularnie odwiedzanym przez neopogan, na dodatek w miejscu, gdzie przed wielu laty zamordowano inną dziewczynę. Jakby tego było mało, znaleziono tam stos patyczków identyczny jak te, które układano dla upamiętnienia poprzedniej zbrodni. Wszyscy obecni bardzo chcieli wierzyć, że te podobieństwa są wyłącznie przypadkowe, jednak nikomu z nich się nie udało.”

Jakie kwiaty najbardziej podobają się Wam wizualnie?

„Ciemność była dla mnie czymś naturalnym i byłam do niej przyzwyczajona. Światło było nowe i nie potrafiłam o nim zapomnieć.”

Według wierzeń znacznej części osób, kwiaty mają określoną symbolikę. Czerwone wyrażają pasję, pożądanie i ciepłe uczucia. Żółte – fałsz i niechęć. Białe kojarzą się z niewinnością, czystością i nieskazitelnością. Gdyby w pięknej kwiaciarni Chloris, którą prowadzi Helena Bardo, główna bohaterka „Florystek” kwiaty mogłyby odzwierciedlać jej duszę – wszystkie bez wyjątku powinny być czarne. Złe, mroczne i nieczyste. Grzeszne. Skażone.

Jaką magiczną umiejętność chcielibyście mieć? Osobiście zdecydowanie nie pogardziłabym taką, która umożliwiałaby przenoszenie się w czasie, tudzież wyczarowywanie aktualnie potrzebnych przedmiotów. 

Czy sądzisz, że idealne życie istnieje? Czy też jedynie jest pieczołowicie budowaną ułudą, niemającą wiele wspólnego z prawdą?

„Ale wciąż było coś ckliwego, słodkiego i prawie zbyt idealnego w Millerach: wielkie polityczne aspiracje Marka i wspaniałość Sabine. Trudno było zignorować fakt, że wyglądali jak wycięci z tego samego szablonu. Mark i Sabine byli upiornie idealni. Ten sam wygląd. Ten sam prywatny uniwersytet. Tacy uprzejmi i hojni. Tacy szczerze altruistyczni.”